yhmmmm..... dobrze :), odpowiadam zapytana, przez moment nie wiem co slychac tak naprawde jak mnie zapytacie.
Czuje sie tak samo jak rozmyslam o czym napisac.
Bo nawet jesli Olaf rozwalil noge :(, tak bardzo ze dzwonilam po tate i krzyczalam do pustej sluchawki tylko odbierz! tylko odbierz! chwile po tym jak rozlegl sie na podworku straszny krzyk i Olivia przybiegla i mowila do mnie po angielsku i tylko zrozumialam deski i noga.. dalej to juz lecialam po schodach na dol i nioslam go na rekach z powrotem do domu. Krew sie nawet nie lala, ale pieta obdarta i boli oj jak BOLI!!!
Bo nawet jesli Olaf rozwalil noge, to pozniej lezymy razem na kanapie, wdzieczni Bogu ze nie jest z noga gorzej.
A 3 godziny dalej widzialam z daleka jak biegl kustykajac po loda do domu, nawet zeskoczyl z murku!
Zreszta, ten dzien mial troche slaby poczatek. Ale przypominam sobie, ze to te dni ucza nas najbardziej. Czasami idziemy pod prad bardzo sie nad czyms upierajac, jedna gorka, druga, w koncu ktos sie przewroci. A wystarczyloby tylko wyciagnac reke do Tego co tak bardzo chce nas przez droge przeprowadzic, ale nieee my chcemy sami albo wiemy lepiej..
Ale dzien wczesniej bylo nam latwiej.
Poniedzialek. W poniedzialki idzie nam swietnie, bo po przerwie i nam sie chce, szkoda ze tydzien nie ma wiecej poniedzialkow ;)
Pogoda wyciagnela nas na zewnatrz, uwielbiam robic szkole na zewnatrz, nobo chocby nawet jak tu krzyczec i sie denerwowac jak w kolo wszystko sie cieszy sloncem!
Wyciagamy z Olivia nasza stara poczciwa wspolna Math. Lubimy uczyc sie z tej ksiazki, przerabiamy tom drugi tego co zaczelismy 5 lat temu, Right Start Math. Uczymy sie ulamkow. Lamiemy patyki na kawalki, Olivia to juz zna, ale chetnie sie bawi w to dla utrwalenia, zaglada Emil :) korzysta!
Jak mi sie udaje usiasc z Olivia do Math ;) to wielki sukces, to za sprawa Piotrka, ktory w tym czasie zjezdza ze swojej malutkiej slizgawki 15 razy. Olaf i Emil maja grac w gre. To ich dzisiejsza matematyka.
ehm... gra jest nowa, czytam zasady, Olaf pierwszy odpada jeszcze zanim zaczeli grac.
To nie najlepszy poczatek, rozsylam ich wiec, zeby :
1) Albo zrobili swoja dzisiejsza prace ;0 ( to nie bylby wcale taki zly pomysl :O bo mieliby z glowy! a dzien szybko leci i o 4 przyjezdza autobus ze szkoly!)
2) Lub zajeli sie czyms relaksujacym ( no TV)
Rozchodza sie, gra zostaje na tarasowym stole i czeka........ bo chlopaki maja ja skonczyc, bo to jest ich dzisiejsza lekcja matematyki, maja sie zpowrotem zejsc i w zgodzie w nia zagrac...
POdchodza do niej jeszcze dwa razy, za kazdym razem frustracja albo nerwy psuja moment ale za trzecim razem sie udaje. Nawet zaczynaja sie smiac i zartowac.
Okazalo sie, ze lekcja matematyki nauczyla ich tez kilka przydatnych umiejetnosci takich jak ustepowania, cierpliwosci, dyskusji.
A pozniej Piotrek swoja malutka osoba daje nam znac ze pora na jego drzemke, a robi to wspinajac sie na wuzek, dla mamy oznacza to pore na moje bieganie!
Uwielbiam! ta przerwe! Zaczelo sie od noworocznego postanowienia, biegalam nawet w zaspach! Zabieram ze soba Piotrusia w jego wuzku, tak sie przyzwyczailam ze nawet jak Artek jest w domu ja go biore bo mi z wuzkiem lepiej :)
Dzieci jada na rowerach albo skuterach i kazdego razu kto inny ma kolej wybierania trasy. Wszystkim swietnie robi taka przerwa.Czasami zachaczymy o plac zabaw!
Po 30 min rozkladamy koc i czytamy, bo Piotrek jak sie uda spi, zmeczony bieganiem.
Simple. Latwy dzien, pelen blogoslawienstw, kto by pomyslal ze jutro wstaniemy nie ta noga a Olaf rozwali noge?? Nikt by nie chcial wiedziec takich rzeczy, przebrniemy przez nie i tak z pomoca Boza i znowu zaswieci slonce.
:)
